Evrende değişmez olan soğuk ve karanlıktır, ışık ve sıcaklık birer kıvılcım kadar küçük ve kısadır. Aynı şekilde yalnızlık ve içine kapanma da insan hayatının en önemli değişmezlerindendir.
Gençlik ve aşk ise geçici şeylerdir. Değerli olmaları ise çabucak bitmelerine dayanıyor.
Zaten insanın kendini kaptırıp bu güzellikleri ebedi sanması çok kolaydır. Tabii sonunda bittiği zaman upuzun bir süreci acılara boğularak geçirmek, kaderin bize kalleş davrandığını düşünmek zorunda kalmasaydık...
Sonunda insan bu imrenmelerin ve umutların etkisinde kalıyor, bunlar da uzun süreli oluyor ve içimize kapandığımızda sakin kalabilmemizi bile engelliyor.
Bir de yaşın ilerlemesiyle gelen düşünceler var. Onlar, tabii kendi faniliğimizi kabul edebildiğimizden ortaya çıkıyor.
Melamet neşveniz boş ve daim olsun…
Işık ve sevgiyle kalın!