Bir insanın kendi potansiyeline ulaşabilmesi için özenle, dikkatle, incelikle ve muhteşem bir zekayla diyazn edilmiştir yaşam. Deneyimlerle anbean şekil veriyor insana. Acıdığımızda bir sonraki adıma geçebiliyor ve gelişebiliyoruz ancak. Acının kutsallığını anlamalı insan, mutlulukla uyuşmadan, kendimizi kandırmadan, başımıza gelenlere kızmak yerine sahiplenmeliyiz.
Yaşam seni kendinden uzaklaşmaya başladığında yakalar ve öyle bir köşeye sıkıştırır ki kaçamazsın. İçindeki beni bulup dönüşmen gereken şeyi net bir şekilde görene, anlayana kadar sıkıştırır. Acıtır. Anlamadan göçemezsin bu dünyadan çünkü anlamak, anlamlandırmak için buradasın. Kendini bulmadan var olamazsın çünkü potansiyelini doldurmak zorundasın. Yapman gerekeni sen yapmıyorsan olaylar öyle bir gelişir ki sonunda yapmak zorunda kalırsın, olmak zorunda kalırsın, doğmak zorunda kalırsın!
Yapmıyorsan, olamıyorsan, doğamıyorsan sen olamazsın. Bir de böyle düşünmeye başla bakalım…
Yaşam hepimizden daha akıllı! Yaşamın aklını keşfedenler ne kadar da rahat bir gözlesene…
Melamet neşveniz bol ve daim olsun.
Işık ve sevgiyle kalın!