Kütahya'nın Tavşanlı ilçesine bağlı Kayarası köyü yakınlarında ormanlık alanda yürüyüş yapan Erdal Günay, yaklaşık 40 santim boyutunda "dedebölük" olarak bilinen nadir bir buluntuya rastladı.
Doğa yürüyüşü sırasında bölgedeki ormanlık arazide dolaşırken dikkatini çeken cisme yaklaşan Günay, karşılaştığı manzara karşısında şaşkınlık yaşadı. Yaklaşık 39-40 santim büyüklüğündeki devasa boyutuyla dikkat çeken Dedebölük mantarı heyecanlandırdı.
Bulunan mantar karşısında şaşkınlığını gizleyemeyen Erdal Günay, doğada bu ebatlarda bir kütleye denk gelmenin kendisi için sürpriz olduğunu belirterek, keşfettiği anlarda büyük bir şaşkınlık yaşadığını ifade etti.

CHP Kurultayı’nda 20 Ekim 1927 tarihinde Nutuk’un kapanış metni olarak söylenen Gençliğe Hitabe, 1919-1927 yılları arasındaki askeri ve siyasi mücadelenin bir tür muhasebesi niteliği taşımaktadır. Bu dönem, Türk Devrimi’nin hukuki ve idari alanda hız kazandığı, ancak rejimin henüz kurumsallaşma aşamasında olduğu, iç ve dış tehditlerin sürdüğü bir döneme denk gelmektedir. Hitabede belirtilen iç ve dış tehditler, Mondros ve Sevr koşullarının bir daha yaşanma riskini ve bunun yarattığı kolektif travmayı hatırlatarak, tehlikenin tamamıyla geçmediğini, güvenlik kaygılarının sürdüğünü belirtmekte ve bundan kurtuluş için devrimin kararlılıkla sürmesi gerektiğini bir savunma refleksiyle gençliğin dikkatine sunmaktadır.

Cumhuriyetin 10. yılı kutlamalarında, 29 Ekim 1933 tarihinde söylenen 10. Yıl Nutku ise, geleneksel toplumun/devletin kurumlarının yerini modern toplumun/devletin kurumlarının büyük ölçüde aldığı ve ulus-devlet inşasının ilk aşamasının tamamlandığı bir dönemde söylendi. Nutkun okunduğu sıralarda kapitalizmin gördüğü en büyük kriz olan 1929 Dünya Ekonomik Buhranının yarattığı küresel sarsıntıya rağmen Devletçilik ilkesi ve Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı ile ekonomik ve altyapısal dönüşüm başlatılmıştı. Bu bağlamda metin, askeri zaferin üzerine inşa edilen ekonomik ve sosyal kalkınma atılımlarını meşrulaştırmak ve özgüvenli bir toplum inşa etmek, yok oluş ve dış tehdit travmalarını geride bırakmış kendine güvenen çağdaş bir gelecek projeksiyonu Türk milletine sunmaktadır.

Gençliğe Hitabe, İstiklal Savaşı’nın yeni bitmesi, Şeyh Sait İsyanı, İzmir Suikastı gibi iç ve dış tehditlerin sürmekte olduğu ve devrim sürecinin en yoğun yaşandığı bir dönemin ortasında söylenmiş olması itibarıyla tehdit ve kriz odaklı bir nitelik taşımaktadır. Metinde geçen "Bir gün", "ahval ve şerait" gibi zamansal belirteçler üzerinden döngüsel olarak gelecekte tekrarlanması muhtemel bir çöküş senaryosu tasvir edilmektedir. Gençliğe Hitabenin tarihsel referans noktası elbette doğrudan Osmanlı’nın son dönemi, Mondros süreci ve ülkenin fiilen işgali ile yönetici kadroların gaflet ve ihanetidir. Burada Damat Ferit ve Vahdettin’i hatırlamak yerinde olacaktır.

Onuncu Yıl Nutkunda ise yakın geçmişteki zorluklar aşılmış, devrimler başarıyla tamamlanmış ve Türkiye "muasır medeniyet seviyesinin üzerine çıkma" hedefine yönelmiştir. İlginç olan 6 yıl önce söylenen tehdit algısına dair en ufak bir göndermeye rastlamamaktayız. Burada tarihsel referans, Osmanlı'nın son dönemindeki çöküş değildir, aksine binlerce yıllık tarihi olan Türk milletinin tarihsel kökleri ve medeniyet kurucu özelliğidir. Aslında buradaki vurgular, 1930'larda öne çıkan Türk Tarih Tezi ve Güneş-Dil Teorisi ile paralellik göstermektedir. Türk milletine yakın tarihteki travma değil uzak geçmişteki kadim ve şanlı tarih referans olarak gösterilmektedir. Motivasyon negatif değil pozitiftir.

Gençliğe Hitabede muhatap alınan, Cumhuriyetin/devrimin ve devletin koruyucusu sorumluluğu yüklenen Türk Gençliğidir. Hitabede söz edilen gençlik, belli bir yaş grubundan ziyade, Türk Devrimi’ni ve Cumhuriyetin temel niteliklerini korumakla görevli tarihsel bir özne niteliğindedir. Bir bütün olarak görülen gençlik, iç ve dış düşmanlar üzerinden uyanık davranmakla yükümlenmektedir. Mondros ve Sevr süreci, bu süreçteki iç ihanet cephesi ve dış güçlerin belirsiz bir gelecekte de tekrar edebileceği uyarısında bulunulmaktadır. Bu da daimi bir müteyakkız olma durumudur.

Onun Yıl Nutkunda ise muhatap alınan ise bütünüyle “Büyük Türk Milleti” olmuştur. Nitekim bu konuşmada sürekli Türk milletinin kadim tarihine pozitif göndermeler yapmakta ve bunu ulaşılması istenen hedef için örnek olarak gösterilmektedir. Sanki dün yaptın, bugün ve yarın da yapabilirsin demektedir. Burada Türk milletine yapılan vurgu bütüncüldür; toplumun bütün kesimleri bir bütün olarak alınmakta, yaş grubu, sınıf ya da zümreye değinilmemektedir. Tanımlanan kitle ayrılıklar üzerinden değil, "az zamanda çok ve büyük işler başarmış" homojen, kolektif ve özgüvenli bir millettir.

1927 tarihli Gençliğe Hitabe, yakın geçmişte yaşanan trajik olaylar nedeniyle ve bunların tekrar yaşanabilme ihtimali dolayısıyla uyarıcı ve savunmacı bir çerçeve çizmektedir. Ancak edilgen değildir. Şartlar ne olursa olsun, yani "bütün kaleler zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş..." olsa bile bunlara karşı Türk genci, muhtaç olduğu gücü ve meşruiyeti kendi tarihinde ve damarlarındaki “asil kanda” bulacaktır.

Gençliğe Hitabeden 6 yıl sonra 1933’te söylenen 10. Yıl Nutku ise, Cumhuriyetin onuncu yılına kadar yapılanların, yapılmakta olanların ve yapılacak olanların coşkulu, gururlu ve atılımcı ruhunu yansıtmaktadır. Atatürk’ün buradaki pozitif söyleminin dayanak noktası, "Türk milletinin yüksek karakteri, çalışkanlığı ve zekası" idi. Her şeyi başaran milletti; Atatürk ise “büyük Türk milletinin bir ferdi” idi. Kısa sürede kaygılı bir toplumu savunmacı refleksten çıkarıp gururlu, özgüvenli, gelecek yarışında iddialı hale getirme ve medeniyet yarışında öne geçirme arzusu metnin hemen her yerinde hissedilmektedir.

Atatürk, hem İstiklal Savaşı’nın hem de Türk Devrimi’nin lideri olarak kurtarıcı ve kurucu kimliği ile insanlık tarihinde kendi milletinin tarihine en büyük katkıyı yapan lider konumundadır. Aslında 9 Mayıs 1935’te bu durumu şöyle anlatmaktadır:

"Uçurum kenarında yıkık bir ülke. Türlü düşmanlarla kanlı boğuşmalar. Yıllarca süren savaş. Ondan sonra içerde ve dışarıda saygı ile tanınan yeni vatan, yeni toplum, yeni devlet ve bunları başarmak için arasız devrimler. İşte Türk Genel Devriminin bir kısa özeti".

"Güçlü istişare mekanizmasına ihtiyaç var"

İZSİAD Yönetim Kurulu Başkanı Alaattin Yüksel, derneğin sektörlerin sorunlarını belirlemekle yetinmediğini, çözüm önerilerini de ilgili kamu kurumlarına ve kamuoyuna aktardığını belirtti. İZSİAD olarak üyelerinin faaliyet gösterdiği sektörlerin sorunlarını doğrudan sahadan gelen bilgilerle belirlemek amacıyla sektör toplantıları dizisi başlattıklarını ifade eden İZSİAD Başkanı Yüksel, "Şimdiye kadar iki alanda bu toplantıları yaptık. Doğrudan sahadan sorunları ve nedenlerini değerlendiriyoruz. Ancak bizim yaklaşımımız yalnızca sorunları dile getirmekle sınırlı değil. Her bir başlık için uygulanabilir çözüm önerileri geliştiriyor, bunları ilgili kamu kurumlarıyla ve kamuoyuyla paylaşıyoruz. Çünkü iş dünyasının yaşadığı sorunların çözümü için özel sektör ile kamu arasında güçlü bir istişare mekanizmasına ihtiyaç var" dedi.

"Kayıtlı çalışan ve ihracat yapan işletmeler desteklenmeli"

Özellikle yüksek finansman maliyetlerinin yaşandığı bir dönemde, işletmelerin nakit akışını zorlaştıran uygulamaların gözden geçirilmesi, üretimin ve yatırımın sürdürülebilirliği açısından büyük önem taşıdığını belirten Yüksel, "Vergisini düzenli ödeyen, kayıtlı çalışan ve ihracat yapan işletmelerin desteklenmesi, kayıt dışılıkla mücadelede daha etkin yöntemlerin geliştirilmesi ve mali düzenlemeler hazırlanırken sanayicinin görüşlerinin dikkate alınması gerektiğine inanıyoruz. Bu kapsamda sorunları ve çözüm önerilerimizi raporlaştırarak İzmir Defterdarımız Ömer Alanlı ile görüştük. Hem raporumuzu sunduk hem de kendisinin özel ilgisiyle her bir başlığı tek tek kendisi ile değerlendirme fırsatı bulduk. Bu yakın ilgisi nedeniyle kendisine teşekkür ediyoruz" diye konuştu.

Alanlı: "Sanayicimizin sorunları bizim de sorunumuzdur"

İzmir Defterdarı Ömer Alanlı da iş dünyasının sahadan aktardığı bilgilerin kamu yönetimi açısından önem taşıdığını belirterek İZSİAD'a duyarlılığı ve çözüm odaklı yaklaşımı için teşekkür etti.

Alanlı, "Sanayicilerimizin ve iş dünyasının sahada karşılaştığı sorunların doğru biçimde ortaya konulması, çözüm yollarının değerlendirilmesi açısından büyük değer taşıyor. Üretimin, yatırımın ve istihdamın sürdürülebilirliği için işletmelerimizin karşılaştığı güçlüklerin ilgili kurumlarla paylaşılması önemli. Sanayicimizin sorunları bizim de sorunumuzdur. İZSİAD'ın sektörlerin ihtiyaçlarını tespit ederek bunları somut çözüm önerileriyle birlikte gündeme taşımasını değerli buluyor, bu duyarlılıkları için teşekkür ediyorum" dedi.

Raporda yer alan sorunlar ve çözüm önerileri

İZSİAD'ın 2026 yılında gerçekleştirdiği çelik, makine ve metal ile inşaat sektörü değerlendirme toplantılarından elde edilen tespitler ve çözüm önerileri, İzmir Defterdarı Ömer Alanlı'ya sunulan raporda yer aldı. Hazine ve Maliye Bakanlığı'nın görev alanına giren başlıklar şöyle sıralandı:

"1. "KDV iadeleri işletme sermayesini eritiyor"

Yatırım teşvik belgeli satışlar, ihracat ve indirimli orana tabi işlemlerden doğan KDV iadeleri bir yıla yaklaşan sürelerde alınabiliyor. Yüksek enflasyonda bu, işletme sermayesinin erimesi demek.

Çözüm önerisi: Yeminli Mali Müşavir raporu ibraz edildiğinde, teminat mektubu aranmadan iadenin hızla hesaba geçirilmesi.

2. "Tevkifat ile tahsilat vadesi arasındaki açık"

Yüzde 20 KDV ve tevkifat peşin ödenirken piyasadaki tahsilat vadeleri uzun. Bu fark sanayici üzerinde yapay bir finansman yükü oluşturuyor.

Çözüm önerisi: Vergi uyumu tam ve uzun süreli ihracat performansı olan üreticiler için bir "Güvenli Tedarikçi Puanlama Sistemi" oluşturulması; bu firmaların yurt içi hammadde alımlarında KDV muafiyeti ya da tevkifatın esnetilmesi.

3. "Stopaj ve prim yükü"

Kâr dağıtımındaki yüzde 15 stopaj, kârın yeniden yatırıma dönmesini ve öz kaynakların güçlenmesini baskılıyor. İnşaatta hakediş stopajının yüksekliği ve SGK priminin fiilî işçilik yerine toplam iş bedelinden hesaplanması, nakit akışını ve "borcu yoktur" belgesi almayı zorlaştırıyor.

Çözüm önerisi: Taahhüt işlerinde stopaj ve prim hesabının reel işçilik oranlarına göre yeniden düzenlenmesi; kurumlar vergisinde olası bir indirimde ihracatçı sanayicinin avantajının korunması.

4. "Fire oranları güncel üretim teknolojisini yansıtmıyor"

Mevcut fire oranlarının güncel üretim teknolojilerini yeterince yansıtmaması, sanayi işletmelerinin üretim süreçlerinde karşılaştığı mali sorunlar arasında yer alıyor.

Çözüm önerisi: Proje bazlı fire oranlarının sanayi odası raporlarıyla tescil edilmesi ve vergi idaresince bu güncel oranların esas alınması.

5. "Kayıt dışılık ve denetimde adalet"

Kayıt dışı faaliyetin kayıt altına alınmasındaki gecikme vergi adaletini zedeliyor. Denetimler ağırlıkla zaten kayıtlı firmalara yöneliyor, merdiven altı üretim denetim dışında kalıyor.

Çözüm önerisi: Enerji tüketimi, iş gücü hareketleri ve lojistik verilerinin yapay zekâ destekli taranmasıyla risk bazlı dijital denetim yapılması ve denetim yükünün kurumsal firmalardan tabana yayılması. Sistem, hiçbir işletmeyi otomatik olarak kayıt dışı ilan etmemeli, yalnızca denetimin önceliğini belirlemeli.

6. "Kentsel dönüşüm ve taahhütte mali yük"

Ruhsat, altyapı ve harç bedelleri yüksek. Geçmişte kentsel dönüşüm projelerine tanınan bazı mali muafiyet ve teşviklerin daraltılması, deprem riskine karşı dönüşmesi gereken binalarda proje başlangıç maliyetini artırıyor.

Çözüm önerisi: Harç ve vergi yükünün makul seviyeye çekilmesi, dönüşüm projelerinde mali teşviklerin yeniden değerlendirilmesi, dönüşüm finansmanında özellikle düşük gelirli hak sahipleri için kamu katkısı ve uzun vadeli dönüşüm kredileri sağlanması. Taahhüt projelerinde likiditeyi kilitleyen yüzde 10 teminat mektubu yerine kefalet sigortasının yasal olarak teşvik edilmesi."

Maçtan dakikalar (İkinci yarı)
54. dakikada sağ kanattan Kaluzinski’nin kullandığı serbest vuruşta ceza sahası içinde Shomurodov’un şutunda kaleci Arda topu çeldi.
81. dakikada Göztepe’nin orta sahadan başlattığı atakta Juan’ın pasında topla buluşan Antunes’in ceza sahasına girip yaptığı vuruşta meşin yuvarlak üstten az farkla auta çıktı.
83. dakikada Onur Bulut’un sağ kanattan ceza sahasına ortasında Visca’nın şutunda top ağlarla buluştu. 1-2

Stat: Gürsel Aksel
Hakemler: Çağdaş Altay, Samet Çavuş, Kerem İlitangil
Göztepe: Arda Özçimen, Arda Okan Kurtulan (Alex Matos dk. 83), Allan (Bekir Böke dk. 88), Taha Altıkardeş, Rhaldney, Malcom Bokele, Alexis Antunes (Faustino Anjorin dk. 82), Novatus Miroshi, Juan (Sinclair Armstrong dk. 82), Richard Akonnor, Janderson (Andre Henrique dk. 66)
Yedekler: Mehmet Şamil Öztürk, Ege Yıldırım, Efkan Bekiroğlu, Gökdeniz Bayrakdar
Teknik Direktör: Stanimir Stoilov
Başakşehir: Deniz Dilmen, Emin Bayram, Ousseynou Ba, Michal Karbownik, Ömer Ali Şahiner (Onur Bulut dk. 78), Olivier Kemen, Jakub Kaluzinski (Onur Ergün dk. 78), Andreas Skov Olsen, Ivan Brnic (Edin Visca dk. 66), Davie Selke (Bertuğ Yıldırım dk. 67), Eldor Shomurodov (Jerome Opoku dk. 86)
Yedekler: Volkan Babacan, Hamza Güreler, Abbosbek Fayzullayev, Umut Güneş, Umut Bozok
Teknik Direktör: Nuri Şahin
Goller: Juan (dk. 18) (Göztepe), Davie Selke (dk. 22), Edin Visca (dk. 83) (Başakşehir)
Sarı kartlar: Arda Okan Kurtulan, Taha Altıkardeş, Allan, Rhaldney, Alexis Antunes, Malcom Bokele (Göztepe), Ousseynou Ba (Başakşehir) (İHA)

Bazen tarihi koşullar tekrar eder. Marks,“Hegel, bir yerde, şöyle bir gözlemde bulunur: Bütün tarihsel büyük olaylar ve kişiler, hemen hemen iki kez yinelenir. Hegel eklemeyi unutmuş: İlkinde trajedi, ikincisinde komedi olarak” der. Marks’ın devrim sonrası Fransa’sı için yaptığı bu tespiti aslında Mehmet Akif de söyler:

Geçmişten adam hisse kaparmış... Ne masal şey!

Beş bin senelik kıssa yarım hisse mi verdi?

"Tarih"i "tekerrür" diye tarif ediyorlar;

Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?

Örneğin 1999-2002 yılları arasında ülkeyi yöneten DSP-MHP-ANAP koalisyon hükümeti ülkeyi yönetirken 1999 depremi oldu, 2001 ekonomik krizi yaşandı ve üstüne üstlük Başbakan Ecevit’in sağlığı bozuldu. Böylesi ortamlar kaotik süreçleri doğurmaktadır. Aslında kaos kelimesi bizler ve bizim coğrafyamız için olumsuz anlamlar çağrıştırır. Oysa kaos çoğu zaman değerlendirebilenler için fırsatlar da yaratır. Örneğin Ortaçağ Avrupa’sı kaotik süreçlerin sonucunda modern Avrupa’nın temellerini attı. Mao’nun şöyle bir saptaması var; “Gök kubbenin altında kaos var, koşullar mükemmel”. 2001 krizi sonrasındaki kaotik ortam 3 Kasım 2002’de AKP iktidarını yarattı. Bugün Ecevit’in koalisyon hükümeti dönemindeki siyasal, sosyal ve ekonomik kriz koşulları ile aynı olmasa da ciddi bir siyasi ve ekonomik krizle karşı karşıyayız.

2001-2002 döneminde Ecevit hastalığı dolayısıyla, Ecevit sonrası siyaseti yeniden yapılandırma politikaları uygulamaya kondu. Bu politikanın önde gelen aktörleri Hüsamettin Özkan, Kemal Derviş ve İsmail Cem’di. Ecevit’in tasfiyesi ve siyasetin yeniden dizayn edilmesi üzerine planlar yapılırken Ecevit tüm kollardan saldırılara, hakaretlere ve aşağılamalara maruz kaldı. Bu ortamda genel olarak siyaset ve tarih melezi bir alan çalışan ve özelde CHP tarihi üzerine odaklanan bir tarihçi olarak Ecevit’i yakından izliyordum.

Benim açımdan siyasal partiler tarihi ve Türk demokrasi tarihi çalışmanın en güzel yanlarından biri de siyaset adamlarıyla tanışmak... Demirel'i, Ecevit'i ve Erdal İnönü'yü bu sayede şahsen tanımış oldum.

Ecevit'i tanımama yol açan olay DSP-MHP-ANAP koalisyon hükümetinin ekonomik kriz ve çalkantılı bir dönem sonrasında dağılması, AKP’nin iktidara gelmesi sürecinde Ecevit'in yoğun eleştirilere maruz kalması ile ilgiliydi. Ecevit’e yönelik eleştiri konularından biri de Ecevit'in AET (o zamanki AB'nin adı) üyeliğini reddettiği iddiasıydı. Konuya ilişkin Hürriyet gazetesindeki köşesinde Yalçın Doğan ayrıntılı bir yazı yazmış ve Ecevit’i hedefine oturtmuştu. Ona göre Ecevit, büyük fırsatı kaçırmış, AET’den gelen üyelik davetini reddetmişti. Kaçan fırsat yüzünden bugün üye olmak için uğraşmak zorundaydık. Oysa ah Ecevit kabul etseydi…

Konuya ilişkin Toplumsal Tarih dergisine bir makale yazmıştım ("Ecevit'in 1978'de AET Üyeliğini Reddettiği İddiası, Avrupa Yolunda Kaçırılan Fırsatlar!", Toplumsal Tarih, sayı 132, Aralık 2004). Aynı yazı Cumhuriyet gazetesinin Strateji ekinde kısaltılarak ve güncellenerek yeniden yayınlandı (“Ecevit AET Üyeliğini Reddetti mi?”, Cumhuriyet Strateji, 20.12.2004). Cumhuriyet gazetesinde yayınlanan yazıyı takip eden günlerde Ecevit'in yakınında bulunan biri tarafından arandım ve Beyefendi'nin teşekkür ve selamları iletildi. Çünkü yazıda Ecevit'e yapılan haksızlığı belgeleriyle ortaya koymuştum. Ecevit’in iktidardan düştüğü ve haklı haksız eleştiri bombardımanına uğradığı bir ortamda hakkaniyetle hakkında yazdıklarım kendisini duygulandırmıştı. Bunu fırsat bilerek Ecevit'le tanışmak ve görüşmek istediğimi belirttim. Beyefendi ile görüşüp döneceği bilgisini verdi. Kısa süre sonra dönüş yapılarak Ocak ayı içerisinde (2005) randevu verildi.

Ankara'daki Oran sitesindeki kütüphane eve büyük mutlulukla gittim. Karlı bir Ankara sabahında evin kapısındaydım. Kapı açıldığında Ecevit ayağa kalkarak ve ceketini ilikleyerek beni karşılamaya çalışıyordu. Malum hastalığı devam ediyordu. O görüntü hala gözümün önünde... Nasıl üzüldüğümü anlatamam. O zarif adam, hasta haline rağmen ayağa kalkıp ceketini ilikleyerek beni kapıda karşılıyordu. Mahcup, üzgün bir şekilde içeri girdim. Rahşan Hanımın da olduğu kütüphane evde, sıcak bir ortamda iki saat sohbet ettik. Rahşan Hanımın çay ikramı, Bülent Beyin kestane şekeri ikramı hala aklımda... Ortada dolaşan iki kedinin varlığı ile geçen keyifli saatler...

Bir tarihçi olarak Ecevit’le tarihe ilişkin konular konuşmaya gayret etmiştim. Hafızasında bir hayli sıkıntılar vardı. Sohbette konu dışında başka şeyler anlatmaya da yöneldi. Rahşan Hanım bedenen ve hafıza olarak çok daha iyi durumdaydı. Pek çok konuyu o açıkladı, Ecevit’e hatırlatmaya gayret etti.

Tarihçi olarak geriye dönüp baktığımda Ecevit, Kıbrıs Barış Harekatını yapan, CHP’ye tarihinde ikinci kez (ilki 1957) % 41’in üzerinde oy kazandıran lider (1977). 1974’te koalisyon hükümetini bozarak erken seçimi zorlaması ve yeni bir hükümet kurmamakta ısrar etmesini hata olarak görürüm. Parti içerisindeki çatışmalardan bıkarak CHP modelinden farklı olarak DSP tipi bir parti kurması da siyasal tarihimiz açısından değerlendirilmesi gereken konular. Öcalan’ın da O’nun azınlık hükümeti döneminde yakalanarak Türkiye’ye getirildiğini de hatırlatmak gerek. Günümüzde Öcalan meselesinin geldiği durum ise ortada. Nereden nereye…

Ecevit hakkında eleştirel perspektifte artılarıyla ve eksileriyle akademik çalışmalar yapılmalı. O şüphesiz beyaz Türk bir aileden gelen şair ruhlu bir insandı. Rahşan Hanımla olan ilişkileri onları çift olarak içe dönük kılsa da, Ortanın Solu fikrinin liderliğine yükselmesinden, emek tarihine katkılarına kadar dikkatle incelenmesi gereken biri. İsmet Paşa ilişkileri ve rekabetleri de bugünün Türkiye’sinde parti içi demokrasi değerini gösteriyor. Bakalım Türk solu ve CHP geleneği Ecevit, Türk merkez sağı da Demirel ayarında karizmatik bir lider yaratabilecek mi?

Türk siyasal yaşamının kendine has özellikleri olan, kibar, zarif ve mütevazi ismi Ecevit’i rahmet ve saygıyla anıyorum. İyi ki tanıdığım dediğim insanlardan... Ayrıca bize "Umudumuz Ecevit", "Karaoğlan" dedirtebildiği için şükran ve minnet duygularıyla...