Ege Genç İş İnsanları Dernekleri Federasyonu (EGİFED) Yönetim Kurulu Başkanı Alp Avni Yelkenbiçer, 30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 104. yıl dönümü dolayısıyla yayımladığı mesajda, Büyük Zafer'in tarihsel anlamına dikkat çekerek iş dünyasının geleceğe dair sorumluluklarına vurgu yaptı.

30 Ağustos’un, Türk milletinin kendi kaderine yön verme kararlılığının ve bağımsızlık iradesinin tarihe kazındığı en önemli dönüm noktalarından biri olduğunu belirten Yelkenbiçer, Gazi Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde elde edilen başarının; inanç, dayanışma ve kararlılığın bir ülkenin geleceğini nasıl şekillendirebileceğinin en somut göstergesi olduğunu ifade etti.

"Ortak Akıl ve Yüksek Katma Değer Şart"

Tarihsel mirasın iş dünyasına büyük görevler yüklediğini belirten EGİFED Başkanı Yelkenbiçer, açıklamasında şu ifadelerle devam etti:

"Ege iş dünyasının temsilcileri olarak bu sorumluluğu; değişen dünya ekonomisinde rekabet gücümüzü artırmak, girişimciliği ve yenilikçiliği desteklemek, bölgelerimizin üretim potansiyelini harekete geçirmek ve ülkemiz için kalıcı değer yaratmak olarak görüyoruz. Cumhuriyetimizin kazanımlarını daha ileriye taşımanın yolunun; ortak akıl, güçlü kurumlar, yüksek katma değerli üretim ve geleceğe güvenle bakan bir ekonomik yapıdan geçtiğine inanıyoruz."

Mesajının sonunda bağımsızlık mücadelesinin kahramanlarını anan Yelkenbiçer, "Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları olmak üzere, bağımsızlığımız için mücadele eden tüm kahramanlarımızı saygı ve minnetle anıyor, 30 Ağustos Zafer Bayramımızı kutluyorum" dedi.

Yunusemre Belediyesi tarafından Yuntdağı’nın Akçaköy Mahallesi’nde 6 Eylül’de düzenlenecek "Manisa Yuntdağı Fıstığı Hasat Şenliği" öncesi hazırlıklar hız kazandı. Şenlik alanında incelemelerde bulunan Yunusemre Belediye Başkan Yardımcısı Emine Özge Arslan Bozkurt, çalışmaların titizlikle sürdürüldüğünü belirterek, etkinlikle Yuntdağı fıstığının tanıtımına katkı sağlanmasının hedeflendiğini söyledi.
Yunusemre Belediyesi’nin ev sahipliğinde gerçekleştirilecek şenlik öncesinde hazırlık çalışmaları devam ediyor. Yunusemre Belediye Başkan Yardımcısı Emine Özge Arslan Bozkurt, etkinliğin yapılacağı Akçaköy Mahallesi’ndeki alanda incelemelerde bulundu. Arslan’a Belediye Meclis Üyesi Yelda Çevikoğlu, Tarımsal Hizmetler Müdürü Halil İbrahim Özcan, Akçaköy Mahalle Muhtarı Harun Coşkun ve mahalle sakinleri eşlik etti.
Şenlik alanında vatandaşların etkinlik boyunca rahat ve keyifli vakit geçirebilmesi amacıyla yapılacak düzenlemeler değerlendirilirken, organizasyonun sorunsuz şekilde gerçekleştirilmesi için yürütülen çalışmalar ele alındı.
Yunusemre Belediye Başkanı Semih Balaban’ın talimatları doğrultusunda hazırlıkların sürdüğünü belirten Belediye Başkan Yardımcısı Emine Özge Arslan Bozkurt, şenliğin bölge üreticileri açısından da önemli olduğunu ifade etti.
Arslan, "6 Eylül’de düzenleyeceğimiz Manisa Yuntdağı Fıstığı Hasat Şenliği bölgedeki üreticileri ve vatandaşları bir araya getirecek. Yuntdağı’nın tarımsal zenginliklerinin tanıtılması, üreticilerin emeğinin görünür kılınması ve bölgenin değerlerinin daha geniş kitlelere ulaştırılması açısından önem taşıyan etkinlikte, hasat coşkusunu hep birlikte yaşayacağız" dedi.
Şenlikle birlikte Yuntdağı’nın önemli tarımsal ürünlerinden biri olan fıstığın daha geniş kitlelere tanıtılması ve bölgedeki üreticilerin emeğinin ön plana çıkarılması hedefleniyor.

2015 yılında başlatılan çalışmaların meyveleri 2026 yılında alınmaya başlandı. Muğla'da, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünce 2015 yılında uygulamaya konulan Tıbbi Aromatik ve Boya Bitkilerinin Geliştirilmesi Projesi (TAB Projesi) kapsamında kurulan sakız bahçelerinde ilk hasat heyecanı yaşanıyor.
Muğla'da sakız yetiştiriciliğinin geliştirilmesi amacıyla yürütülen projeler kapsamında, bugüne kadar yaklaşık 100 dekar alanda sakız üretimi gerçekleştiriliyor. Kavaklıdere ve Yatağan ilçeleri dışındaki ilçelerde devam eden çalışmalarla sakız üretim alanlarının artırılması hedefleniyor.

11 yıllık emeğin karşılığı alınıyor
Morfolojik yapısı gereği yavaş büyüyen ve hasat olgunluğuna ulaşması uzun yıllar alan sakız bitkisi, sabır ve uzun soluklu bir üretim süreci gerektiriyor. 2015 yılında dikimleri gerçekleştirilen sakız bahçelerinde, 2026 yılı itibarıyla sakız üretimine başlanmasıyla yaklaşık 11 yıllık emeğin karşılığı alınmaya başlandı.

Gastronomiden gıda sektörüne, kozmetikten farklı endüstriyel alanlara kadar geniş bir kullanım alanına sahip olan sakız, Türkiye'de yeterli miktarda üretilemediği için iç talebin önemli bir bölümü ithalat yoluyla karşılanıyor. Muğla'da yürütülen projelerle birlikte, ülkemizin sakız ihtiyacının karşılanmasına katkı sağlanması ve dışa bağımlılığın azaltılması hedefleniyor.
Muğla'da dekara yaklaşık 50 adet sakız bitkisi dikilirken, ağaç başına ortalama 250 gram ile 1 kilogram arasında sakız elde edilebiliyor. Üretilen sakızın toptan kilogram fiyatı ise piyasada yaklaşık 30-35 bin TL arasında değişiyor. (İHA)

İZSİAD Yönetim Kurulu Başkanı Alaattin Yüksel, çalışmanın sahadaki reel verileri, sanayicinin ilk elden karşılaştığı yapısal tıkanıklıkları ve mikro ölçekteki dinamikleri doğrudan belirlemek amacıyla başlatıldığını söyledi.

İZSİAD'ın yalnızca sorunları dile getiren değil, çözümün de aktif bir parçası olan yapıcı bir sivil toplum kuruluşu anlayışıyla hareket ettiğini belirten Yüksel, "Küresel ekonominin yapısal bir dönüşümden geçtiği, yeşil mutabakat normlarının ticaret duvarlarını yeniden şekillendirdiği ve sıkı para politikalarının finansmana erişimi zorlaştırdığı kritik bir dönemdeyiz. Sanayicimizin sahada karşılaştığı sorunları doğrudan tespit etmek ve bunları somut politika belgelerine dönüştürmek amacıyla sektör taramalarımızı başlattık. Bu çalışmaları sektör bazlı üye odak grup toplantılarıyla sürdürecek, İzmir iş dünyası, yerel yönetimler, ekonomi bürokrasisi ve karar vericiler arasında veri temelli ve kalıcı bir diyalog zemini oluşturmaya çalışacağız" dedi.

Ekonomi İzleme Komisyonu tarafından derlenen notlarda, öne çıkan sorunları 7 başlıkta toplandıklarını ifade eden Yüksel, Çözüm Önerilerini ise 5 başlıkta sunduklarını vurguladı.

Sorunlar:

1. Mali yükümlülükler ve likidite sıkışıklığı

KDV iadelerinde bürokrasi ve finansal yük:

Yatırım teşvik belgeli satışlar, ihracat işlemleri ve indirimli orana tabi faaliyetlerden doğan KDV iadelerinin bir yıla yaklaşan sürelerde sonuçlanması, yüksek enflasyon ortamında işletme sermayesinin erimesine ve firmaların likidite kaybı yaşamasına neden oluyor.

Kâr dağıtım stopajının yatırımlara etkisi:

Kâr dağıtımında uygulanan yüzde 15 oranındaki stopaj yükü, firmaların öz kaynaklarını güçlendirmesini ve elde edilen kârı yeniden yatırıma yönlendirmesini zorlaştırıyor.

Tevkifat ile tahsilat vadelerinin uyuşmaması:

Yüzde 20 oranındaki satış KDV'si ve tevkifat kesintilerinin peşin ödenmesine karşılık piyasadaki tahsilat vadelerinin uzun olması, sanayicinin nakit akışını bozarak ilave finansman yükü oluşturuyor.

Kayıt dışı ekonomi:

Kayıt dışı faaliyetlerin yasal çerçeveye alınmasındaki gecikmeler, vergi adaletini zedelerken yükümlülüklerini eksiksiz yerine getiren sanayiciler açısından haksız rekabet yaratıyor.

2. Finansmana erişim ve makroekonomik göstergeler

Yüksek borçlanma maliyetleri:

Yüksek faiz oranları firmaların finansal kuruluşlara bağımlılığını artırırken işletme kârlılıklarının önemli bir bölümünün finansman giderlerine ayrılmasına neden oluyor.

Talep daralması ve borçların çevrilebilirliği:

İç ve dış pazarlardaki talep daralması, yüksek maliyetli kredilerin geri ödeme dönemlerinde ciro yetersizliği ve nakit akışı sorunlarının yaşanmasına neden oluyor. Rakiplerimizin bizim sanayicimize göre çok düşük faizli ve çok uzun vadeli kredi kullanma imkanları da rekabette bir adım geriye düşmemize yol açıyor.

3. Küresel rekabet ve dış ticaret riskleri

Asya menşeli üreticilerin fiyat baskısı:

Çin ve Hindistan gibi ölçek ekonomisi, hammadde avantajı ve sübvansiyonlu enerji imkânlarına sahip ülkelerin agresif fiyat politikaları, yerli üreticilerin pazar payını ve yerel sanayi ekosistemini tehdit ediyor.

Uluslararası ticaret anlaşmalarında değişen dengeler:

Avrupa Birliği ile Hindistan ve Latin Amerika ülkeleri arasında yürütülen Serbest Ticaret Anlaşması süreci, Türkiye'nin Gümrük Birliği'nden kaynaklanan geleneksel rekabet avantajını zayıflatma riski taşıyor.

Yeşil dönüşüm ve karbon vergisi:

Avrupa Birliği Yeşil Mutabakatı kapsamında uygulamaya alınan Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması ve karbon vergisi normları, emisyon yoğun metal ve demir-çelik sektörlerinde hızlı uyum ve ilave finansman ihtiyacı yaratıyor.

Anti-damping önlemlerinin yetersizliği:

İthalatta yerli üreticiyi koruyacak anti-damping ve gözetim uygulamalarının hız ve kapsam bakımından yetersiz kalması, küresel arz fazlasının iç pazara yönelmesini kolaylaştırıyor.

Reel kur ile enflasyon arasındaki makas:

Döviz kurlarının yurt içi üretici enflasyonunun gerisinde kalması, ihracatçıların fiyatlama kabiliyetini azaltarak firmaları maliyetine veya zararına satış yapmak zorunda bırakıyor.

4. İş gücü ve istihdam piyasası

İşçilik maliyetlerinin artması:

Genel işletme ve yaşam maliyetlerindeki yükselişin ücretlere yansıması, üretim maliyetleri içindeki işçilik payını artırıyor.

Nitelikli iş gücü ve mesleki eğitim boşluğu:

Sanayinin ihtiyaç duyduğu teknik ve nitelikli iş gücünün yeterince karşılanamaması, mesleki eğitim müfredatı ile reel sektör beklentilerinin tam olarak örtüşmediğini gösteriyor.

Ücret skalasında dengelenme sorunu:

Asgari ücrette yapılan güncellemelerin kıdemli mühendis ve teknisyenlerin ücretlerine de yansıması, işletmelerin öngörülebilir bütçe yönetimini zorlaştırıyor.

5. Hammadde tedariği ve üretim yapısı

Hammadde fiyatlarındaki volatilite:

Metal, çelik ve plastik türevi hammadde fiyatlarındaki öngörülemeyen dalgalanmalar, üretim planlamasını ve küresel tedarik zinciri yönetimini sekteye uğratıyor.

Demir-çelik sektöründeki yapısal girdi dezavantajı:

Türkiye'de çelik üretiminin büyük ölçüde hurdaya dayalı ark ocaklarında yapılması, yüksek hurda maliyetleri nedeniyle demir cevherine dayalı entegre üretim yapan Çin karşısında maliyet dezavantajı oluşturuyor.

Katma değerli üretime geçiş zorunluluğu:

Geleneksel üretim modellerindeki kâr marjlarının daralması, sektörün yüksek teknolojiye ve katma değerli ürünlere yönelmesini zorunlu hâle getiriyor.

6. Piyasa denetimi ve rekabet eşitliği

Kayıt dışı yapıların denetim dışında kalması:

Standart dışı ve merdiven altı üretim yapan işletmelerin yeterince denetlenmemesi, yasal yükümlülüklerini yerine getiren kurumsal firmalar üzerinde haksız rekabet baskısı yaratıyor. Mevcut denetimlerin ağırlıklı olarak kayıtlı işletmeler üzerinde yoğunlaşması da rekabet eşitsizliğini artırıyor.

7. Kamu politikaları ve makro yönetim süreçleri

Mevzuat süreçlerinde katılımcılık eksikliği:

Sanayi ve ekonomiyi ilgilendiren düzenlemelerin hazırlık aşamasında, sahadaki uygulayıcılar ile çatı örgütlerin görüşlerine daha fazla yer verilmesi bekleniyor.

Ekonomi yönetiminde öngörülebilirlik ihtiyacı:

Makroekonomik istikrarın, vergi adaletinin ve hukuki öngörülebilirliğin güçlendirilmesi, iş dünyasının orta ve uzun vadeli yatırım kararları alabilmesinin temel koşulu olarak öne çıkıyor.

Kamuda tasarrufun bütüncül uygulanması:

Sıkı para politikasının oluşturduğu yükün yalnızca özel sektör tarafından taşınmaması ve ilan edilen tasarruf tedbirlerinin tüm kamu kurumlarında tavizsiz biçimde uygulanması isteniyor.

Selektif kredi ve teşviklerin yetersizliği:

Üretici ve ihracatçılara yönelik kredi mekanizmaları ile skorlama sistemlerinin reel sektörün finansman ihtiyacını karşılayacak ölçüde esnek ve kapsayıcı olmadığı belirtiliyor.

Çözüm Önerileri:

1. Finansal likiditeyi ve KDV sistemini rahatlatacak öneriler

İhracatçılara özel KDV sistemi:

Vergi uyumu tam ve uzun süreli ihracat performansına sahip üreticiler için "Güvenli Tedarikçi Puanlama Sistemi" kurulması önerildi. Bu firmaların yurt içi hammadde alımlarında KDV'den muaf tutulması veya tevkifat uygulamalarının esnetilmesi istendi.

YMM raporlarıyla hızlı KDV iadesi:

Yeminli Mali Müşavir raporlarının sunulmasının ardından teminat mektubu aranmadan KDV iadelerinin hızla firmaların hesaplarına geçirilmesi önerildi. Bu uygulamanın piyasaya doğrudan likidite sağlayacağı ifade edildi.

Dahilde İşleme Rejimi'nde teminat kolaylığı:

Dahilde İşleme Rejimi kapsamındaki ithalatlarda uygulanan yüksek teminat yükünün azaltılması istendi. Üretim ve ihracat taahhüdü karşılığında yüzde 5 ile yüzde 10 arasında sembolik bir teminatla işlemlerin yürütülmesi önerildi.

Kurumlar vergisi ve ihracat indirimi:

Üretim kazançlarına uygulanabilecek kurumlar vergisi indirimlerinin ihracatçı sanayiciler için ilave avantajlarla desteklenmesi önerildi. Kurumlar vergisinin yüzde 25'ten yüzde 12,5'e indirilmesi senaryosunda ihracatçıya ek 5 puanlık avantaj sağlanmasının yatırımları hızlandıracağı belirtildi.

Fire oranlarının güncellenmesi:

Üretim teknolojilerindeki değişim dikkate alınarak proje bazlı fire oranlarının yeniden belirlenmesi istendi. Güncel oranların sanayi odalarının raporlarıyla tescil edilerek vergi idareleri tarafından esas alınması önerildi.

2. Uluslararası rekabet ve dış ticaret stratejileri

Proaktif koruma ve anti-damping önlemleri:

Haksız biçimde sübvanse edilen Asya menşeli ürünlerin iç pazara girişine karşı daha etkin tedbirler alınması talep edildi. Teknik engellerin, gözetim belgelerinin ve koruyucu tarife araçlarının gümrüklerde etkili biçimde uygulanması önerildi.

Döviz kuru ile enflasyonun dengelenmesi:

İhracatçının dış pazarlardaki rekabetçi fiyatlama yeteneğinin korunması amacıyla döviz kurlarının reel enflasyon oranlarıyla ilişkisini sağlayacak makro ihtiyati tedbirlerin devreye alınması önerildi.

Yeni pazarlar ve ticari koridorlar:

Ticaret Bakanlığı destekleriyle yeni ihracat pazarlarının belirlenmesi istendi. Ukrayna'nın yeniden imarı gibi potansiyel taşıyan alanlar başta olmak üzere yeni lojistik ve ticari koridorların haritalandırılması önerildi.

Gümrük Birliği'nin modernizasyonu:

Avrupa Birliği ile ilişkilerde ticari izolasyona yol açabilecek geçici çözümlerden kaçınılması gerektiği ifade edildi. Gümrük Birliği'nin modernizasyonu ve Türkiye'nin Avrupa Birliği değer zincirlerinin merkezinde yer alması yönündeki vizyonun sürdürülmesi istendi.

Madencilik ve stratejik element teşvikleri:

Demir cevheri ve nadir toprak elementleri gibi sektörün temel girdilerinin yurt içinde aranması, çıkarılması ve işlenmesi önerildi. Bu alanların stratejik teşvik kapsamına alınması talep edildi.

3. İstihdam piyasası ve mesleki eğitim reformu

Erken dönemde yetkinlik odaklı eğitim:

Çocukların analitik ve teknik yetkinliklerinin erken yaşlarda belirlenebileceği bütüncül bir eğitim modeli önerildi. Öğrencilerin yeteneklerine uygun biçimde mesleki eğitime yönlendirilmesi gerektiği ifade edildi.

Sanayi ile meslek liselerinin entegrasyonu:

Mesleki ve teknik Anadolu liselerinin hami okul modeliyle organize sanayi bölgelerine ve fabrikalara bağlanması istendi. Öğrencilerin uzun dönemli stajlarını doğrudan üretim ortamında gerçekleştirmesi önerildi.

4. Denetim optimizasyonu

Risk bazlı dijital denetim:

Kayıt dışı ve merdiven altı işletmelerin enerji tüketimi, iş gücü hareketleri ve lojistik veriler üzerinden belirlenmesi önerildi. Bu verilerin yapay zekâ tabanlı sistemlerle incelenerek denetim yükünün yalnızca kurumsal firmalar üzerinde yoğunlaşmasının önüne geçilmesi istendi.

5. Katılımcı yönetim ve kamu-STK diyaloğu

Yasama süreçlerinde istişare mekanizması:

Sanayi ve ticareti doğrudan ilgilendiren yasa tasarılarında STK'lar ile odaların görüşlerinin kanunlaşma öncesinde alınması önerildi. Komisyon seviyesinde çalışacak kalıcı istişare kurullarının yasal zemine kavuşturulması istendi.

İzmir Ekonomi Forumları:

İzmir iş dünyasının ortak sorunlarının çözümü için milletvekilleri, yerel yönetimler ve STK liderlerinin dönemsel forumlarda bir araya gelmesi önerildi. İzmir Ekonomi Forumları çatısı altında Ankara nezdinde ortak ve güçlü bir savunuculuk çalışması yürütülmesi istendi.

Yüksek faiz ortamından uzun vadeli ve yatırım teşvikli finansmana geçiş:

Makroekonomik dengelerin elverdiği ölçüde üretim hatlarının modernizasyonunu ve yeşil dönüşümü destekleyecek finansman paketleri hazırlanması önerildi. Bu yatırımlar için sübvanse edilmiş, uzun vadeli sanayi kredilerinin devreye alınması talep edildi.

Muğla’nın Fethiye ilçesinde dünyaca ünlü Ölüdeniz Mahallesi’ndeki Babadağ’da meydana gelen yamaç paraşütü kazasında pilot Ali Kıdıl ile Çin uyruklu turist Xiangrui Meng hayatını kaybetti.
Edinilen bilgiye göre, sabah saatlerinde Babadağ’ın bin 900 metre pistinden pilot Ali Kıdıl ile Çin uyruklu turist Xiangrui Meng tandem (ikili) uçuş gerçekleştirdi. Paraşüt, havalandıktan kısa süre sonra henüz belirlenemeyen nedenle kayalık ve sarp bölgeye düştü. Kazayı gören diğer yamaç paraşütü pilotlarının ihbarı üzerine bölgeye UMKE ve Jandarma Arama Kurtarma (JAK) ekipleri sevk edildi. Sarp ve kayalık arazi nedeniyle bölgeye ulaşmakta güçlük yaşayan ekipler, yaklaşık 10 saat süren zorlu kurtarma çalışması yürüttü. Helikopter desteğinin de sağlandığı operasyonda ekipler, kayalık alanda bulunan iki kişinin cansız bedenine ulaştı. Bölgede çalışmaların sürdüğü, cenazelerin bulundukları bölgeden alınıp hastane morguna kaldırılacağı öğrenildi. (İHA)

Denizli’nin Sümer Mahallesi’nde 19 Ağustos Çarşamba günü saat 21.00 sıralarında "bakkala gidiyorum" diyerek evden çıkan Yasemin Zengin’den 7 gündür haber alınamıyor. Kızlarından haber alamayan aile, kayıp ihbarında bulunarak yardım çağrısında bulundu.

Denizli'nin Merkezefendi ilçesi Sümer Mahallesi’nde yaşayan Yasemin Zengin, 19 Ağustos 2026 Çarşamba günü saat 21.00 sıralarında bakkala gideceğini söyleyerek evden çıktı. Ancak Zengin’den o saatten sonra bir daha haber alınamadı.

Kızından haber alamayan anne Sultan Zengin, durumu yetkililere bildirerek kayıp ihbarında bulundu. Anne Zengin, kızının başına kötü bir durum gelmesinden endişe ettiğini ve sağlık durumundan kaygı duyduğunu belirtti.

Yasemin Zengin’in bulunması için arama çalışmaları sürerken, ailesi Denizli halkından da destek istedi. Zengin’i gören veya nerede olduğunu bilen vatandaşların ailesine ya da yetkililere bilgi vermesi istendi.

Yasemin Zengin hakkında bilgi sahibi olanların, annesi Sultan Zengin’e 0 538 576 51 63 numaralı telefondan ulaşabileceği belirtildi. (İHA)

Manisa'nın Demirci ilçesinde kontrolden çıkan otomobilin karşı şeride geçerek başka bir araçla kafa kafaya çarpıştığı kazada 2 kardeş hayatını kaybetti, 2 kişi de yaralandı.
Kaza, Sındırgı-Simav karayolu Söğütçük Mahallesi geçişinde yaşandı. Edinilen bilgiye göre, Erol Uçar (56) idaresindeki 10 ZD 808 plakalı otomobil, Simav istikametine seyir halindeyken henüz bilinmeyen bir nedenle şerit ihlali yapınca karşı yönden gelen Murathan G. (44) yönetimindeki 06 MGG 62 plakalı otomobille kafa kafaya çarpıştı. Çarpışmanın şiddetiyle her iki araç da hurdaya döndü.
İhbar üzerine bölgeye çok sayıda sağlık, jandarma ve İtfaiye ekibi sevk edildi. Sağlık ekiplerinin yaptığı kontrolde, şerit ihlali yapan otomobilin sürücüsü Erol Uçar ile yanında yolcu olarak bulunan kız kardeşi Nurten Erdoğan'ın (54) olay yerinde hayatını kaybettiği tespit edildi. Kardeşlerin cenazeleri, yapılan incelemelerin ardından hastane morguna kaldırıldı.
Kazada yaralanan diğer araç sürücüsü Murathan G. ile yanında bulunan Cihan G. (34) ise olay yerinde yapılan ilk müdahalelerinin ardından tedbir amaçlı Simav Devlet Hastanesi'ne sevk edildi. Yaralıların hayati tehlikelerinin bulunmadığı bildirildi.
Kaza nedeniyle bir süre aksayan trafik, araçların yoldan çekilmesiyle yeniden normale dönerken, savcılık olayla ilgili geniş çaplı soruşturma başlattı. (İHA)

30 Ağustos Zafer Bayramı kutlamaları, 30 Ağustos Pazar günü sabahı saat 09.30'da Cumhuriyet Meydanı'nda bulunan Atatürk Anıtı'na çelenk sunulmasıyla başlayacak. Çelenk sunumunun ardından saygı duruşunda bulunulacak ve İstiklal Marşı okunacak.

Programın devamında İzmir Valiliği'nde il protokolünün katılımıyla tebrikat töreni gerçekleştirilecek. Ardından Cumhuriyet Meydanı'ndaki kutlama programına geçilecek.

Buradaki törende İzmir Valisi Dr. Süleyman Elban, Ege Ordusu ve Garnizon Komutanı Korgeneral Zorlu Topaloğlu ve İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay, halkın ve törene katılanların bayramını kutlayacak. Saygı duruşu ve İstiklal Marşı'nın ardından Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın 30 Ağustos Zafer Bayramı mesajı okunacak.

Geçit töreniyle sona erecek

Cumhuriyet Meydanı'ndaki program, geçit töreniyle sona erecek. Törenlere protokol üyelerinin yanı sıra askerî birlikler, şehit yakınları, gaziler, sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri ve İzmirliler katılacak.

Askerî bandolardan konser

Zafer Bayramı kapsamında kentte farklı etkinlikler de düzenlenecek. Askerî bandolar 27, 28 ve 30 Ağustos tarihlerinde İzmir'in çeşitli noktalarında konser verecek.

Ayrıca Sahil Güvenlik Ege Deniz Bölge Komutanlığına bağlı botlar, Konak ve Urla'da vatandaşların ziyaretine açılacak.

Vali Elban'dan İzmirlilere davet

İzmir Valisi Dr. Süleyman Elban, tüm İzmirlileri 30 Ağustos'ta Cumhuriyet Meydanı'nda gerçekleştirilecek kutlamalara katılmaya davet etti.

30 Ağustos'un Türk milletinin bağımsızlık ve özgürlük mücadelesinin en güçlü simgelerinden olduğunu vurgulayan Elban, "Büyük Zafer'in bizlere bıraktığı en değerli miras olan birlik ve beraberliğimizi daha da güçlendireceğimiz 30 Ağustos Zafer Bayramı'nı, İzmir'imizde yine büyük bir coşku ve gururla kutlayacağımıza inanıyorum. Bu tarihi günün anlam ve ruhunu hep birlikte yaşamak üzere tüm hemşehrilerimizi kutlamalarımıza katılmaya davet ediyorum ve tüm İzmirli hemşehrilerimizden, Zafer Bayramı'nın coşkusunu evlerine ve iş yerlerine taşıyarak şanlı Türk bayrağımızı her yerde dalgalandırmalarını özellikle rica ediyorum." dedi.

Kütahya’nın merkez ilçesine bağlı Mehmet Akif Ersoy Mahallesi’nde ikamet eden Halil Göz’den (24), 23 Ağustos'tan bu yana haber alınamıyor. AFAD İl Müdürlüğü koordinesinde yürütülen çalışmalara Kütahya MEB Arama Kurtarma Birimi, Afyonkarahisar İl Jandarma Komutanlığı, Kütahya İl Jandarma Komutanlığı, Kütahya İl Emniyet Müdürlüğü, TDV Kütahya Arama Kurtarma Ekibi, Denizli İHAKUT Ekibi ve gönüllü vatandaşlar katıldı. 8 araç, 3 dron, 1 iz takip köpeği ve 34 personel ile birlikte genci arama çalışmaları aralıksız sürüyor. (İHA)

"Hukuka İnancımı Hiç Kaybetmedim"

Ayrılığının ardından vatandaşlara seslenen Başkan Yiğit, 2 aylık uzaklaştırma sürecinin ardından hukukun tecelli ettiğini belirterek şu ifadeleri kullandı:

"Ben her zaman yargıya ve hukuka inandım. Hiçbir makam için hata yapmadım, yapmayacağım; Balçova'nın hakkını çarçur ettirmem."

Rozetsiz Dayanışma ve Rekor Hizmet Hedefi

Süreç boyunca İzmir’deki tüm kesimlerden partiler üstü bir destek gördüğünü vurgulayan Yiğit, 31 Mart seçimlerindeki %62'lik oy oranını hatırlatarak memnuniyet oranını %85'in üzerine çıkardıklarını söyledi. Yaşananların hizmet kararlılığını artırdığını belirten Yiğit, "Mücadele ve hizmet aşkı bitmeyecek. %85'ler yetmez, %95'ler bizim olacak. Daha çok çalışacağız" diyerek Balçova için durmaksızın çalışmaya devam edeceklerinin mesajını verdi.

Peki; dün toprağa diktiğimiz ağacın bugün meyvesini başkasının bahçesine düşüren, kişileri kendi öz değerleriyle çelişen tercihlere sürükleyen bu dönüşümün arkasında ne var?

1. Değerlerin Aşınması ve Çıkar Odaklı Adaptasyon

Toplumsal yapıda bireylerin kararlarını belirleyen en güçlü etkenlerden biri, ait olma ve mevcut konfor alanını koruma arzusudur. Birey; yıllarca biriktirdiği "vefa" duygusunu veya ilkelerini, anlık güç, statü ya da ekonomik getiri vaatleri karşısında ikinci plana atabilir.

Sosyolojide "fırsatçı uyum" olarak adlandırılan bu durum, kişinin kendi geçmişini ve temsil ettiği değerleri reddetmesi pahasına yeni bir güce yelken açmasıdır. Aile içinde mirastan pay alma kaygısıyla değişen dengelerden, iş hayatında yıllarca birlikte emek verdiği yapıyı tek kalemde silip rakip safa geçen profesyonellere kadar bu savrulmanın temelinde tek bir gerçek yatar: İlkelere dayalı vefa anlayışının yerini, çıkarlara dayalı düşüncenin alması. Birey, yeni tercihini meşrulaştırmak için kendi geçmişine yabancılaşmayı dahi göze alır.

2. Bildiğimiz İnsanların Tanımadığımız Tercihleri

Bir insanın hayat görüşüne tamamen zıt bir karar almasının bir diğer nedeni ise uzun süre taşımak zorunda kaldığı "rol yapma" yüküdür. Toplumsal baskı, ailevi beklentiler ya da iş çevresinin getirdiği kalıplar nedeniyle yıllarca kendi gerçek arzularını baskılayan bireyler, kırılma noktalarında tam tersi yönlere savrulabilirler.

Örneğin; hayatı boyunca sadakat, mütevazılık ve etik değerler üzerine söylem geliştiren birinin, eline fırsat veya güç geçtiğinde tanıyamayacağımız bir kibir ve vefasızlıkla hareket etmesi bu çelişkinin ürünüdür. Aslında o kişi zıt bir karar almamış, yıllardır içinde büyüttüğü ama ifade edemediği "öteki benliğini" serbest bırakmıştır. Çevresindekiler için "şok edici bir değişim" gibi görünen bu durum, esasen maskenin düşmesi ve örtük kimliğin eyleme dökülmesidir.

İnsanların savrulduğu, fikirlerin ve duruşların ucuzladığı bir çağda omurgalı kalabilmek ve tercihlerini ilkelere bağlayabilmek en büyük erdemdir.

Başkalarının savruluşları karşısında şaşkınlığa uğrasak da bize düşen; kendi ilke ve değerlerimizin haritasını doğru çizmek ve vefayı bir tercih değil, bir kimlik meselesi olarak görmeye devam etmektir.

Son cümle: "Vefa, sadece geçmişe duyulan bir saygı değil; geleceğe verilen bir karakter sözüdür."

Öykü ve roman yazarlığının yanı sıra resim, nakış, çini ve ipliklerle yaptığı çalışmalarını da sürdüren Benan Bilek, daha önce Gece Tuşları, Punta: Bir Meyhanenin Romanı, Çin Çin Çini Mini Hanım, Duvarlar Şahit, Rezene, Küçürek Bir Aşk ve O Peri Gelecek gibi eserleriyle okurla buluştu. Bilek, iki yeni kitabında da sıradan görünen nesneler, mekânlar ve insan ilişkileri üzerinden geçmişin bugündeki izlerini takip ediyor.

İki kitap, iki farklı anlatı dünyası

Benan Bilek'in 19 öyküsünü bir araya getiren İnce Belli, gündelik hayatın içinde çoğu zaman fark edilmeyen eşyalara ve onların taşıdığı hatıralara odaklanıyor. Çay bardakları, eski yorganlar, anahtarlar, kumaşlar ve evlerin duvarları kitapta yalnızca birer eşya olmaktan çıkarak geçmişin ve yaşanmışlıkların taşıyıcısına dönüşüyor. Kitaba adını veren İnce Belli öyküsü de kadınlık deneyimi, kimlik, beden ve toplumsal bakış ekseninde şekilleniyor. Bilek, kitap boyunca büyük olaylar yerine insan hayatında iz bırakan küçük ayrıntıları öykünün merkezine taşıyor.

Yusufçuk Olan Gregor ise 40 kısa öyküden oluşuyor. Kitapta aileden kalan yaralar, çocukluk, şiddet, yoksulluk, yas ve yalnızlık daha karanlık ve tekinsiz bir atmosfer içinde ele alınıyor. Kitaba adını veren öykü, Franz Kafka'nın Gregor Samsa karakterine göndermede bulunurken dönüşüm fikrini farklı bir noktaya taşıyor. Bilek'in Gregor'u bir böceğe değil, yusufçuğa dönüşüyor. Böylece dönüşüm yalnızca yabancılaşmanın değil, özgürleşmenin ve insanın kendisini yeniden kurma ihtimalinin de simgesi haline geliyor.

17. yüzyılda yani 1600’ler boyunca gücünü ve etkisini sürdüren Kadızadeliler Hareketi, günümüzdekine benzer ölçekte paralel bir yapılanmaya girişmiş, devlet içerisinde söz sahibi olmuştur. IV. Murat ve IV. Mehmet dönemlerinde ortaya çıkan Kadızadeliler Hareketi, Osmanlı tarihindeki en köktenci/radikal hareketlerin başında gelmektedir. Bugünkü selefi yapılara benzemektedir. Vaiz Kadızade Mehmet Efendi’nin fikirleri etrafında şekillenen bu akım, Hz. Muhammed’den sonra ortaya çıkan her şeyi bidat olarak kabul etmekte ve dolayısıyla reddetmekteydi. Onlara göre saf İslam’a, Hz. Muhammed dönemine dönülmeliydi. Bu söylemler çerçevesinde zamanla bürokraside ve sarayda güç kazandılar ve otorite haline geldiler.

Hareket, sadece vaaz vermekle yetinmeyip camileri kontrolleri altına almışlardır. İslam’ın tasavvufi yorumlarını ve tarikat ayinlerini (raks, devran, müzikli zikirleri) bidat yani dine sonradan sokulan sapkınlıklar olarak görüp yasaklatmaya giriştiler.

Kadızadeliler Hareketinin karşısında Sivasiler olarak tanımlanan geleneksel mutasavvıflar vardı. Aralarında yaşanan sert mücadele neticesinde Kadızadeliler, İstanbul’daki kadılık ve Şeyhülislamlık makamları üzerinde baskı oluşturarak muhaliflerini tasfiye ettiler. IV. Mehmet döneminde sarayda büyük nüfuz sahibi oldular.

1826 tarihinde II. Mahmut döneminde Yeniçeriliğin tasfiyesi askeri ve siyasi bir tasfiyedir. Ancak olayın bir de dini tasfiye boyutu vardır. Çünkü Yeniçerilik ile Bektaşilik arasındaki organik ilişki, Yeniçeriliğin tasfiyesi sürecinde Bektaşiliğin de tasfiyesini beraberinde getirdi. Bu dönemde Bektaşi tekke ve zaviyeleri kapatıldı ve mülklerine devlet tarafından el konuldu. Bektaşi babalarının bazıları sürgüne gönderildi, bazıları da idam edildi. Pek çok önemli Bektaşi dergahları Nakşibendi şeyhlerine devredildi. Burada mesele Bektaşi-Yeniçeri ittifakına karşı, merkeziyetçi yapıyı destekleyecek Sünni-Nakşibendi yapının bir denge unsuru olarak çıkarılmasıydı. Bunun sonraki iki yüzyıllık tarihteki sonuçlarını ve etkilerini toplum olarak düşünmek yerinde olacaktır. Ancak bunun anlık, politik ve pragmatik bir uygulama olduğunu söylemek gerekir. Bektaşilik dini kimliği ile değil Yeniçeriliğin destekçisi siyasi bir unsur olarak tasfiye edildi.

Genel olarak bakacak olursak Osmanlı Devleti tarikatları yasaklamaktan ziyade onları kontrol ve denetim altında tutmayı tercih etti. Bunun en somut örneği Tanzimat sonrasında, 1866’da oluşturulan Meclis-i Meşayih’tir. Bu kurum, tekkelerin denetimini, şeyhlerin atanmasını veya görevden alınmasını, dini vakıfların yönetimini ve tarikat içi disiplini devlet adına kontrol etme amacı güdüyordu. Örneğin bir tekkede şeyhlik makamı ölüm vb. bir nedenle boşaldığında, yerine gelecek adayın atanmaya uygun olup olmadığı Meclis-i Meşayih'in onayına bağlıydı. Dolayısıyla bir devlet denetimi ve ataması söz konusuydu. Bulunduğu makama yakışmayan davranış sergileyen ya da devletle ters düşen şeyhler görevden alınabiliyordu. Bu noktada tarikatlar, Hamidiye alayları gibi, Aşiret mektepleri gibi devlet mekanizmasını destekleyici bir unsur olarak düşünülüyordu. Neticede din (ve tarikatlar) topluma huzur, orduya moral/motivasyon vermeliydi.

Osmanlı Devleti, klasik Osmanlı reformculuğu çerçevesinde -Cumhuriyet’ten farklı olarak- 19. Yüzyıl boyunca tarikatları yok etmekten ziyade yeniden yapılandırılan/tanzim edilen devlet mekanizmasına uygun bir şekilde yeniden dizayn etmek istemiştir. Bektaşilik gibi siyasallaşma eğilimi gösteren ve dolayısıyla devlet için tehdit oluşturan yapılar tasfiye edilirken diğer tarikatlar Meclis-i Meşayih yapısıyla devlet bürokrasinin dolaylı bir parçası görülmüştür. Cumhuriyet işte Osmanlı Devleti’nin denetim altına almaya çalıştığı ama hiçbir zaman tam anlamıyla denetim altına alamadığı bu dini yapıları, laik ulus devletin önünde ciddi bir engel olarak tasfiye etmeye girişti. Cumhuriyetin karşı olduğu şey din değil, tarikatlardı. Cumhuriyet, Şeyh Sait isyanının hemen ardından 30 Kasım 1925 tarihli ve 677 sayılı Kanun ile tekke, zaviyeler ve türbeleri kapattı; dervişlik, şeyhlik, çelebilik gibi unvanları yasakladı. Burada dikkat edilmesi gereken Sünni – Alevi ayrımının yapılmamasıdır. Bu noktada rejim ulus devlet inşa sürecinde organize muhalif dini yapıların tasfiyesiyle rejimi koruma politikası benimsedi. Dini bireysel alanda tanımladı. Tarikatları, birey ile Allah arasında aracı olmaktan çıkarma politikasını benimsedi. Bu noktada Kur’an meal ve tefsirleri yaptırarak, vatandaşı aracıya ihtiyaç duymaktan çıkarmak istedi.

İster Osmanlı, ister Cumhuriyet döneminde olsun devletin zayıf düştüğü, denetim mekanizmalarının gevşediği ya da liyakatin yerini sadakatin aldığı kriz anlarında devlet içerisinde örgütlenerek devletin kılcal damarlarına kadar sızarak ciddi bir güvenlik zafiyeti oluşturdular. Bu yapılar dini/uhrevi yapılar olmaktan çıkarak dünyevi hırslara, ekonomik ve siyasi güç elde etmeye ve hatta devlette içerisinde önce nüfuz elde etme sonra da tamamıyla devleti elde etmeye yöneldiler. Bu yapıların emperyalist devletler ve onların istihbarat örgütleriyle çalışmadığını düşünmek elbette gerçek dışı olacaktır.

Yüzyıllardır devlet-tarikat ilişkisi gerilimli bir ilişkidir. Bu bizde de Batı dünyasında da böyledir. Atatürk dönemi Türkiye’si, kendinden önceki ve sonraki dönemlerden farklı olarak bu yapıları kontrol etmek yerine radikal bir şekilde ortadan kaldırmayı tercih etti. Bu yapıları kontrol etmek kolay değildir; bu yapıların devlete sızması ve devleti ele geçirmesi noktasında geçmişten şüphesiz dersler çıkarıldığı varsayılabilir. Ancak çıkarılan derslerin yeterli olduğunu gönül rahatlığı ile söylemek o kadar kolay değildir.