Dostluk yaşanacak en güzel duygulardan biri.
İnsana zenginlik katıyor ve heyecan veriyor.
Çoğu kez umudu, umudun varlığını ve sıcaklığını yaşatıyor bize dostluk.
Dostluk dendiğinde aklıma hep şu dizeler gelir.
''Ne Mutlu Dost Olana.''
''Ne Mutlu Dost Bulabilene.''
Yalnızlıkla dost olanların dostu olmaz sanılıyor.
Bunu sananlar, kendi gerçek yalnızlığını yaşamayan ve dostlarla birlikte olunduğunda kanatlanmayı beceremeyenler.
İnsan kalabalığının, gürültü ve patırtının olmadığı bir ortamda bulunmak gerçekten çok dinlendirici ve güzel.
Bu durum insandan, dostlardan uzaklaşmak anlamında yorumlanamaz.
Dostlar yaşamımıza katıp çıkaramadığımız güvendiğimiz kişilerdir.
Ana, bana ve kardeşi kader, dostu ise kendimiz seçeriz.
Günlük yaşam içinde çoğu zaman anlamsız koşturmalara yenik düşüp esir oluruz.
Ama yüreğimizde yer açtığımız dostlarımızı bu koşturmalar arasında asla unutmayız.
''Dost Göze Sezdirmeden Göz Yaşı Silendir'' sözcüklerinde dostluğun anlamının derinliği yer almıyor mu?
Kusursuz arkadaş aramak dost edinmeyi istememek demektir.
Dostu olmayan insanlar bocalamayla başa çıkamayınca sıcak sandıkları birtakım grupların, gruplaşmaların kanatları altına girebiliyorlar.
Bunlar onların çoğu kez özgür düşüncelerini, davranışlarını ve kişiliklerini ortadan kaldırabiliyor.
