Sevgi eyleme dönüşmedikçe hiçbir işe yaramayan soyut bir fikirdir sadece.
Sevgi dolu bir ilişkinin özü dürüstlüktür.
Dürüstlüğün olmadığı yerde gerçek sevgi de olmaz.
Aslında önemli bir çaba gerektirir sevgi.
Şimdilerde bu tanımlamalara asla uymayan bir sevgi anlayışı oluştu ve yerleşti bu ülkede.
Sanki yaşamın anlamı kayboldu.
Yaşamın anlamını kaybetmek yaşamın kendisini kaybetmekten de acı bir durum.
Dünyaya gelmek seçimimiz olmadığından bize ayarlanan sürede iz bırakmak ve ona doğru-dürüst bir anlam katmak zorundayız.
Katacağımız anlam paylaşım ve daha da önemlisi sevgi olmalıdır.
Şimdilerde toplumu içine alan derin bir sevgisizlik söz konusu.
Her yerde, her alanda ve her duyguda sevgi yok!..
Özellikle gençlerde özenti, kolaya kaçmak, yalan-dolan ve düzensiz bir yaşam yeğleniyor.
Eğitimi için girdiği yüksek okullarda okuma çabası yerine özenti çabasıyla kendini koyuveren bir takım gençlerimizin akıl almaz ilişki cinayetlerine şahit oluyoruz.
Bunların yaşamı yaşam olmadığından üst aklı bulmaları gerekiyor.
Sahte bir yaşamın içinde ne yazık ki bitip tükenebiliyorlar.
Böylesi bir gençlik yaşamda kendisine iyi bir isim sağlama ve ismi sürdürebilme çabası içine girmek de istemiyor.
Ne yazık ki, çoğu kez davranış ve yaşamlarıyla adeta yok olup gitmeyi yeğliyorlar.
