Son günlerde, neredeyse her iki günde bir, bir konser oluyor.
Koroların sayısı yüzleri aştı.
*Ne var ki..
İşin ehline teslim edilen korolar, bir elin parmakları kadar az ve alkışlanmaya değer; diğerleri ise ayıp olmasın diye tebrik edilen çalışmalardır.*
Ülke genelinde böylesi bir sektör doğmuştur ve bu talep / arz dengesinin sonucunda müzik kalitesinin bozulması da gündeme gelmiştir.
Her şeyden önce koroda şarkı söylemek bir hobi değildir. Özel bir merakın, orta halli de olsa bir yeteneğin olması önemli ve gereklidir.
Bir koronun başında ‘mutlaka’ çok çok iyi bir enstrüman çalan, konservatuvar eğitimli, nota ve usul bilgisi tam bir şef olmalıdır.
İkincisi, TSM konserleri eğlence değil, dinlencedir.
Gazinolar pahalı, konserler bedava olduğundan, dinleyici, eğlenceyi korolarda aramak gibi bir yanlışa düşmektedir.
Amatör korolarda en önemli husus ses bütünlüğüdür. Çok yetenekli ve doğru sesler, aradaki daha yetersiz sesleri kapatır, bir ahenk böyle yakalanır. Konser bu demektir!
Sololar ise ikincil önemdedir.
O nedenle dikkat çeken sahne hareketleri, göz alan abartılı kıyafetler, dekolteler, yırtmaçlar ve gazino assolistlerine imrenilerek yaratılan tarzlar, hoş karşılanmaz. Disipline edilmelidir.
Doğrusu, ülke genelinde sayıları binleri bulan amatör koristlerin bu yoğun ilgisi, müzik sevdasından mı, sahne merakından mıdır bilinmese de…
TSM’nin, doğru icra edilmesi, yaşatılması, genç kuşaklara sevdirilmesi açısından, amatör korolar desteklenmelidir.
